#BORSTKANKER. (Blog 2. Het is toch echt waar..)​

#BORSTKANKER. (Blog 2. Het is toch echt waar..)

Het is Hemelvaartsdag 2020, het zonnetje schijnt en het wordt vandaag 28 graden. Een mooie dag om mijn tweede blog te schrijven.
Het is 10 uur s’ochtend en ik heb net mijn rondje sportvelden gelopen met Ramona mijn allerliefste vrolijke hondje. Beetje trimmen, beetje lopen, rekken strekken, buikspieroefeningen op de grond in het gras bij de vijver en een beetje yoga. Een heerlijke manier om de dag te beginnen.
En nu lekker met een kopje koffie onder de parasol in de tuin schrijven. Als ik buiten kan zitten schrijven heb ik toch de meeste inspiratie.

Hartverwarmend alle reacties

llereerst wil ik bij deze iedereen bedanken voor al jullie lieve en bemoedigende reacties op mijn eerste blog. Het is enorm overweldigend geweest om al deze reacties te lezen, en ik moest er echt even de tijd voor nemen om het te laten bezinken. Want door het te lezen besef ik mij weer dat het best ernstig is dat wat ik heb.. En dat er ook mensen zijn die het niet redden na hun grote strijd die ze hebben moeten leveren. Heel verdrietig, en ik leef dan ook mee met de mensen die achter zijn gebleven en hiermee moeten leven.

Voor mij is het nog niet zo ver en ik zit volop in mijn strijd waar ik tot nu toe goed doorheen kom! Ik ga er nog steeds van uit dat ik beter word en dat dit alles ook weer voorbij gaat.

Blog 2

Nou hier gaan we met de blog..
Zoals ik in mijn eerste blog al vertelde heb ik voor de kerst 2019 te horen gekregen dat ik borstkanker heb.
Het was alsof ik het al wist.. Mijn vermoeden werd bevestigd. En mijn leven stond op stil..

Nu wist ik waar mijn vermoeidheid, pijntjes en zwarte depressieve gedachten vandaan kwamen. Het is geen burn-out, geen overgangsverschijnselen:) maar een tumor die je lichaam opvreet. En daar wordt je moe van.

Ik had al vaker gedacht in 2019: ‘Wat nou als ik borstkanker heb?’ Wat zou ik dan gaan doen? Hoe gaat mijn leven er dan uitzien?

Nou.. het was zover. Nadat ik een harde schijf in mijn borst voelde heb ik de huisarts gebeld en wilde ik een onderzoek starten. Ik wist zeker dat het niet in orde was.
Eerst kreeg ik een echo en daarop konden ze zien dat er weefsel zat dat er verdacht uitzag. Het was zo’n 2 cm zei de arts. (Later bleek het 5,5 cm te zijn)
Vanaf dat moment ging ik de onderzoeken in. Ik ging nu echt de mallemolen van het ziekenhuis in.

Mijn hele lichaam werd gescand en ze namen weefsel uit beiden borsten om te kijken wat voor ‘type’ weefsel het was. Ondanks verdoving was dat een erg pijnlijke ervaring. Nou kan ik heus tegen pijn, maar de emoties die daarbij vrij kwamen waren niet mis.
Langzamerhand kwam het besef dat ik nu echt een patiënt was die ziek was.. Het was alsof ik in een film zat. Een nare film die ik normaal gesproken nooit zal willen bekijken. Maar nu moest ik wel.
Huilend lag ik daar op die bank in het ziekenhuis.. Verontschuldigend naar de verpleegsters en artsen: ‘Sorry hoor, ik kan mijn tranen niet inhouden. Het is allemaal zo eng en spannend, en ik vind het vreselijk hier te moeten liggen.’ De artsen waren erg lief en begripvol. Ze maken dit natuurlijk dagelijks mee. En ik besefte mij dan ook toen ik daar lag dat ik niet alleen was in dit verhaal maar dat er zoveel vrouwen zijn die dagelijks hetzelfde meemaken. Deze gedachte gaf mij een beetje troost. Omdat er samen doorheen moeten gaan.

Het moest echt bezinken want ik ben mijn hele leven een positieve vechter en werker geweest. Vanaf dit moment wil je alleen nog maar duidelijkheid over wat het eigenlijk inhoud borstkanker..
En waarom of waardoor heb ik het? Ik dacht aan erfelijkheid maar na onderzoek blijkt dat dat niet het geval is. Iedereen in mijn familie kreeg het na haar 50ste, en het type kanker is hormoon gebonden.
Het waarom je kanker krijgt is vaag gebied. Ik geloof zelf wel dat je door heel veel stress ziek kan worden. En dat voeding veel kan doen. Het gebied waarin je leeft. In Aziatische landen komt het veel minder voor en drinkt met veel meer groene thee dat je lichaam ontgift. Maar ook de stralingen van het leefgebied spelen vaak een rol.

In ieder geval de eerste paar weken was ik er maar druk mee. PET scan, MRI scan, gesprekken om de resultaten te bespreken en vervolgens het behandelplan.
Er komt een hoop op je af, en het is maar goed dat ik in die periode iemand bij me had want door de stress komt het soms vaag binnen en vergeet je soms ook weer wat er gezegd wordt.
Maar ik heb 2 mooie klappers van het ziekenhuis gekregen waar ik alles in bewaar.
In het begin dacht ik nog dat ik een dagboek moest bijhouden of dat ik mijzelf elke dag moest filmen. Leuk voor later dacht ik. Zodat ik geen info vergeet.
Maar eerlijk gezegd heb ik dat niet gedaan en ga ik er stap voor stap doorheen en laat de info ook weer achter me. Ik ga er gewillig doorheen, want met een tumor van 5,5cm vond ik dat ik geen keus had dan de chemo in te gaan.

Tip: Ik heb wel een mooie tip gehad van een vriendin van @Gerlinde Vliegenthart. Gerlinde komt uit de kleinkunst hoek en heeft haar eigen You Tube kanaal met blogs. Ze heeft haar hele borstkanker verhaal van begin tot eind gefilmd met humor en tips.
Heel herkenbaar voor mensen die hier doorheen gaan.

Het behandelplan: 4 AC kuren om de week. Daarna 12 weken lang elke week een Paditaxel kuur. Even een maandje herstellen, dan 3 weken elke dag bestraling in Amsterdam, en dan opereren en weer herstellen.
Met de bestraling en het opereren ben ik nu nog niet zo bezig want als ik daaraan denk dan kan ik me van alles in mijn hoofd halen dat mij toch depri maakt.
Ik wil nog even niet over pijn hoeven nadenken.
Dus leef ik in het NU. Ga ik NU door de chemo periode en dat gaat best goed. Ik kan best veel doen. Zingen gaat goed, zelfs een half uurtje een springend ‘2 Brothers’ optreden gaat goed.
Als ik maar naar mijn lichaam luister en op tijd een kleine rustpauze inlas zodat ik minder last heb van vermoeidheid en pijntjes.

In Februari ben ik begonnen met mijn gezondheidskuren zoals ik ze noem. De Chemo.
Ik kon kiezen om een koelkap op te doen tijdens de behandelingen om mijn haar te behouden. Maar dan nog zou de kwaliteit van mijn haar flink achteruit gaan, dus heb ik er voor gekozen om geen kap te dragen en helemaal al the way te gaan. Dat inhoud dat mijn haar ging uitvallen in week 3. Heel even had ik de hoop dat ik een uitzondering was en dat ik wel mijn haar zou behouden maar dat was te optimistisch gedacht:)
Zoals ik al zei in mijn eerste blog: Lang leven de mutjes en pruiken! Mijn haar komt straks weer terug. Alles gaat weer voorbij. Ook dit kale koppie is tijdelijk. Al vind ik het soms echt vreselijk.

De dag dat mijn haar uitviel ben ik meteen naar de kapper gegaan en hebben we het eraf gehaald. Die dag voelde ik me sterk en kon ik het goed aan. Was trots op mijzelf, maar kwam ook tot het besef dat er geen weg meer terug was naar mijn oude leven.

Vanaf die dag is er een leven voor de kanker en een leven met kanker. Het NU dus.
En zo ga ik er doorheen.

Om deze blog even positief af te sluiten: Twee weken geleden ben ik weer in de Scan geweest en de uitslag daarvan is positief. De kankercellen nemen af door de chemo dus deze slaat goed aan. In juni krijg ik mijn tweede scan om te kijken wat deze afgelopen weken dan hebben gedaan. Want de arts wil het liefst borst besparend opereren.

We gaan het zien!!

Ik hoop niet dat jullie verdrietig worden van mijn blogs! Want dan moet je ze maar niet meer lezen hoor. Dat is niet de bedoeling. Ik voel me nu niet treurig en wil dat ook niet zijn. Al heb ik heus wel zo mijn dagen.

Ik wens jullie allemaal een heel zonnig weekend! Geniet van elkaar en leef vooral in liefde.

Liefs voor jullie,
Desiree

Desray & Ramona

2 Replies to “#BORSTKANKER. (Blog 2. Het is toch echt waar..)​”

  1. Hoi, hoi,

    Zó herkenbaar jouw verhaal. Bij mij in juli borstkanker geconstateerd. Na de operatie, 8 chemokuren en 15 bestralingen nu werken aan herstel. In maart was ik klaar met alles. Alleen nog de hormoonbehandeling van 7 jaar. Die is pittig en wordt vaak onderschat. Bestraling viel heel erg mee en operatie vond ik spannend maar viel ook mee. De 4 AC kuren heb ik veel last van gehad. En daarna nog 4 andere. Maar iedereen ervaart het anders. Laat het over je heen komen….ik heb tijdens de kuren ook veel gemediteerd. Heel veel succes en als je vragen hebt kun je mij altijd mailen. Liefs x

  2. Hallo Desray,

    Heb ook een maand geleden gehoord dat dat ik borstkanker heb met 5 uitzaaiingen in mijn rechtoksel.maar ben net als jij super positief als jij komt goed krijg nu aanstaande maandag mijn 2de chemo.zag vandaag dat bij RTL boulevard dat je super goed bed had super fijn heeft de chemo bij jou goed geholpen heeft…

    Lieve groeten van Rachel Krebs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *